तू अन् मी...!

तू खळखळणारा झरा प्रिये,

अन् त्यावरचा मी सांकव° गं.

होतील अडथळे पार प्रिये,

थोडा तू संयम दाखव गं.

तू अविरत वाहती धारा प्रिये,

मी सोबतीचा किनारा गं.

पार करू या सागरा प्रिये,

अन् शोधुया दिप- मनोरा°° गं.

तू रेशीम तार मखमली प्रिये,

अन् साधा मी खादी कॉटन गं.

गुंफुनी हाती हात प्रिये,

विनू आयुष्याचं साटन• गं.

तू लख्ख उगवती दिशा प्रिये,

मी दिशाहीन रुक्ष•• वारा गं.

दे मावळतीला हात प्रिये,

होऊ एकमेका सहारा गं.

©सचिन नानासाहेब खैरनार.

°सांकव= ओढ्यावरचा अरुंद लाकडी पूल.

°°दीप = मनोरा= प्रकाश गृह(lighthouse)

•साटन= मखमली कापड, satin.

••रुक्ष= कोरडा.