गजबजलेल्या वाटेवर निःशब्द उभा,
बाहेरून हा अनोळखी गराडा
पण आतून मात्र एकटाच..
हा निःशब्द संवाद स्वतःलाच धीर देईल
हा नीरव धाडस पण देईल
तुला बाहेरचा दबाव पेलण्यासाठी.
निःशब्द म्हणजे आत्म्याचे रुदन,
एकाकी मुकाट आर्त
जी एकदिवस उफाळून बाहेर पडते,
हा एकांत नजरेस अशी नजर देतो,
जणू या जगात फक्त दोघेच....
तू आणि हा एकांत...
निःशब्द असणे पण एक भाषाच...
भाषा ...जी एकमेकांना शब्दाविना समजून घेते...
फक्त डोळ्यात पाहून....
आणि निःशब्द राहून...
©सचिन नानासाहेब खैरनार
